De onderkant van sneeuw

Tijdens een netwerkdag in Lelystad (voor mijn tekstbureau) kwam Ilse Ruijters spreken. Ik kende haar en haar boek niet, maar heb intens genoten van haar lezing. Ze is enthousiast, sprankelend, aanstekelijk.. haar columns zijn humoristisch en ook nog eens heel herkenbaar. Uiteraard heb ik dan ook meteen maar het boek gekocht. Twee eigenlijk.. één om cadeau te geven.

Ik ben nu halverwege en het valt niets tegen. Dit talent van Flevolandse bodem weet iedere pagina weer te boeien. Normaal lees ik een boek in een ruk uit, maar met twee kinderen is dat iets lastiger. Iedere avond geniet ik nu van een uurtje lezen in bed en ik kan er helemaal naar uit kijken. Ook al heb ik het boek nog niet uit… toch wil ik het iedereen van harte aanbevelen. Ze schrijft goed, meeslepend, het verhaal is.. tja.. niet vrolijk. Het gaat over Irene, zij heeft een meisje van drie doodgereden en is sindsdien haar zelf niet meer. Ze gaat kapot door haar schuldgevoel en wil zichzelf alleen maar straffen omdat de werkstraf van 240 uur in haar ogen een lachertje was. Het is verfrissend om eens de andere kant van het verhaal te lezen. Hoe iemand die per ongeluk een dodelijk ongeluk veroorzaakt ook voor het leven is getekend. Heel boeiend.

By Marleen Lam / Media

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *